65-jähriges Jubiläum
De concerten en evenementen rond het 65-jarig jubileum van het koor werden ondersteund door de Vrienden van het MDR Kinderkoor. Tentoonstellingen, catering en de organisatorische ondersteuning van de concerten behoorden tot de taken van de vereniging.
Ook enkele oud-studenten gaven hun mening: Interview met Doris, Carla, Marlis en Veronika.
Ze kennen elkaar allemaal omdat sommigen van hen tegelijkertijd in het koor hebben gezongen (Marlis en Veronika van eind jaren vijftig tot midden jaren zestig; Carla en Doris van midden jaren zestig/begin jaren zeventig, elk tot het einde van hun school- of beroepsopleiding).
We ontmoetten hen na de alumni-zangavond, die plaatsvond op 7 juni 2015 in de MDR Cube met meneer Kaiser. Ze hadden allemaal iets met elkaar te delen.
Waar en wanneer vonden de repetities plaats? De kubus naast de universiteit op het Augustusplatz bestond toen nog niet.
We herinneren ons de Reichsstraße, in een achtergebouw (dat er niet meer is). Dat moet ergens tussen eind jaren vijftig en midden jaren zestig geweest zijn. Daarna repeteerden we jarenlang in de "Turmstübchen" (Torenzaal) in het Congresgebouw bij de dierentuin. We repeteerden twee keer per week, altijd op maandag en donderdag, naast school natuurlijk. Het was soms lastig om 's avonds in het donker alleen met de tram naar huis te moeten. Heel weinig ouders hadden toen een auto en konden ons ophalen. Radio-opnames vonden plaats in het radiocentrum aan de Springerstraße en soms ook in het Sportforum.
Wat zijn uw herinneringen aan de repetities en aan uw dirigent, dr. Hans Sandig?
Doris: Voor mij was Dr. Sandig als een vader; hij stelde hoge eisen, maar we hadden een hechte band met hem en waren dol op hem. Carla is het daar iets minder mee eens: Hij kon heel streng zijn! We waren allemaal bang om solo's te zingen! Hij luisterde heel aandachtig. De anderen: En er mocht absoluut niets misgaan tijdens de opnames! Weet je nog dat er een keer iemand hoestte aan het einde van een nummer, en toen brak hij woedend zijn dirigeerstok. Hij was heel nauwgezet; zelfs de uitspraak moest perfect zijn!
Aan welke bijzondere concerten heb je meegedaan?
We hebben in de jaren zestig meegedaan aan verschillende uitvoeringen van de Zoo Cantate, die ook is opgenomen. Sommige concerten vonden plaats in de Witte Zaal/Theater van de Jonge Wereld als studentenconcerten. Er werden ook concerten gegeven in de Congreshal. We zongen ook Carmina Burana, die in die tijd eveneens is opgenomen. De uitvoering van de Boerencantate was bijzonder leuk. Deze werd in 1970 uitgevoerd met dansen op de Naschmarkt, die we speciaal voor de gelegenheid hadden ingestudeerd.
En hoe zit het met televisieopnames?
Deze evenementen vonden vaak plaats in Berlijn, en er mochten maar zo'n 30 kinderen naartoe – de allerbesten, om het zo maar te zeggen. Je moest auditie doen en er waren speciale repetities. Dat waren hoogtepunten! We deden vooral mee aan kerstprogramma's, zoals de klassieker "Tussen ontbijt en gebraden gans". Daar ontmoetten we artiesten die destijds beroemd waren.
We maakten vaak busreizen door Oost-Duitsland voor concerten, vooral tijdens de adventstijd voor kerstconcerten. Het hoogtepunt in Leipzig waren de kerstconcerten in de balzaal van het oude stadhuis, waar ook onze ouders bij waren. En Carla herinnert zich de reis naar Bulgarije in 1968 nog heel goed.
Op welke manier heeft het koor je muzikaal beïnvloed?
Kortom: je blijft gewoon muzikaal. We zijn later altijd blijven zingen, bijvoorbeeld tijdens onze studie. In de jaren 70 waren zanggroepen met volksliederen en politieke liederen populair, en sommigen van ons zongen daarin. En we zingen nog steeds graag; we kennen gewoon heel veel liedjes, en velen van ons zingen nog steeds in een koor.
Wat heeft jouw tijd in het koor je opgeleverd – behalve dat je nog steeds vrienden bent?
We leerden punctueel en gedisciplineerd te zijn. Dat is essentieel in een koor. We kregen ook zangles en onze spraak werd verbeterd. Zelfs onze houding werd aangeleerd – rechtop staan, maar niet stijf. Je zou dus kunnen zeggen dat we veel hebben geleerd en meegemaakt tijdens onze tijd in het koor, waar we allemaal nog steeds met veel plezier op terugkijken.
Dankjewel voor het gesprek!
Het interview werd afgenomen door JS.
We ontmoetten hen na de alumni-zangavond, die plaatsvond op 7 juni 2015 in de MDR Cube met meneer Kaiser. Ze hadden allemaal iets met elkaar te delen.
Waar en wanneer vonden de repetities plaats? De kubus naast de universiteit op het Augustusplatz bestond toen nog niet.
We herinneren ons de Reichsstraße, in een achtergebouw (dat er niet meer is). Dat moet ergens tussen eind jaren vijftig en midden jaren zestig geweest zijn. Daarna repeteerden we jarenlang in de "Turmstübchen" (Torenzaal) in het Congresgebouw bij de dierentuin. We repeteerden twee keer per week, altijd op maandag en donderdag, naast school natuurlijk. Het was soms lastig om 's avonds in het donker alleen met de tram naar huis te moeten. Heel weinig ouders hadden toen een auto en konden ons ophalen. Radio-opnames vonden plaats in het radiocentrum aan de Springerstraße en soms ook in het Sportforum.
Wat zijn uw herinneringen aan de repetities en aan uw dirigent, dr. Hans Sandig?
Doris: Voor mij was Dr. Sandig als een vader; hij stelde hoge eisen, maar we hadden een hechte band met hem en waren dol op hem. Carla is het daar iets minder mee eens: Hij kon heel streng zijn! We waren allemaal bang om solo's te zingen! Hij luisterde heel aandachtig. De anderen: En er mocht absoluut niets misgaan tijdens de opnames! Weet je nog dat er een keer iemand hoestte aan het einde van een nummer, en toen brak hij woedend zijn dirigeerstok. Hij was heel nauwgezet; zelfs de uitspraak moest perfect zijn!
Aan welke bijzondere concerten heb je meegedaan?
We hebben in de jaren zestig meegedaan aan verschillende uitvoeringen van de Zoo Cantate, die ook is opgenomen. Sommige concerten vonden plaats in de Witte Zaal/Theater van de Jonge Wereld als studentenconcerten. Er werden ook concerten gegeven in de Congreshal. We zongen ook Carmina Burana, die in die tijd eveneens is opgenomen. De uitvoering van de Boerencantate was bijzonder leuk. Deze werd in 1970 uitgevoerd met dansen op de Naschmarkt, die we speciaal voor de gelegenheid hadden ingestudeerd.
En hoe zit het met televisieopnames?
Deze evenementen vonden vaak plaats in Berlijn, en er mochten maar zo'n 30 kinderen naartoe – de allerbesten, om het zo maar te zeggen. Je moest auditie doen en er waren speciale repetities. Dat waren hoogtepunten! We deden vooral mee aan kerstprogramma's, zoals de klassieker "Tussen ontbijt en gebraden gans". Daar ontmoetten we artiesten die destijds beroemd waren.
We maakten vaak busreizen door Oost-Duitsland voor concerten, vooral tijdens de adventstijd voor kerstconcerten. Het hoogtepunt in Leipzig waren de kerstconcerten in de balzaal van het oude stadhuis, waar ook onze ouders bij waren. En Carla herinnert zich de reis naar Bulgarije in 1968 nog heel goed.
Op welke manier heeft het koor je muzikaal beïnvloed?
Kortom: je blijft gewoon muzikaal. We zijn later altijd blijven zingen, bijvoorbeeld tijdens onze studie. In de jaren 70 waren zanggroepen met volksliederen en politieke liederen populair, en sommigen van ons zongen daarin. En we zingen nog steeds graag; we kennen gewoon heel veel liedjes, en velen van ons zingen nog steeds in een koor.
Wat heeft jouw tijd in het koor je opgeleverd – behalve dat je nog steeds vrienden bent?
We leerden punctueel en gedisciplineerd te zijn. Dat is essentieel in een koor. We kregen ook zangles en onze spraak werd verbeterd. Zelfs onze houding werd aangeleerd – rechtop staan, maar niet stijf. Je zou dus kunnen zeggen dat we veel hebben geleerd en meegemaakt tijdens onze tijd in het koor, waar we allemaal nog steeds met veel plezier op terugkijken.
Dankjewel voor het gesprek!
Het interview werd afgenomen door JS.
